BT adli bilişimi ve dijital delil güvenliği

Bir veri kurtarmada sonuç belirleyicidir: dosya geri geldi, mesele bitti. Adli güvenceye almada oraya giden yol da sayılır. Veri taşıyıcısı kimin elinde, ne zamandı? Neyle okundu? Teslim alma ile inceleme arasında hiçbir şeyin değişmediği gösterilebilir mi?

Bu yüzden en başta bir güvenceye alma durur ve onun üzerinden bir sağlama toplamı hesaplanır — veri kümesinin bir tür parmak izi. Sonraki her inceleme güvenceye alınan verinin bir kopyası üzerinde yürür. Sağlama toplamı her an yeniden hesaplanabiliyorsa, incelenen kopyanın güvenceye almadan bu yana değişmediği kanıtlanmış olur.

Sabit disklerde ve SSD’lerde bu, yazma korumalı okunan eksiksiz bir imajdır. Akıllı telefonlarda bit düzeyinde birebir bir imaj çoğu zaman mümkün değildir ve her veri çıkarımı, cihazın çalışmasını ve veri çıkarma sistemiyle iletişim kurmasını gerektirir. Bunun için hangi müdahalelerin gerektiği bu nedenle belgelenir.

Sizin için bu her şeyden önce şu demek: lütfen önceden kendiniz el atmayın. Bir veri kümesinin delil olarak değer kaybetmesinin sık görülen bir nedeni manipülasyon değil, iyi niyetli girişimdir — „bir bakayım" diyen bir meslektaş.

Şifreli kapsayıcılar, kilitli arşivler, parolası unutulmuş sürücüler: meşru erişim hakkı bulunan durumlarda Passware ile çalışıyoruz. Şifrelemenin kendisi bu sırada kırılmaz. Passware parolayı yapılandırılmış biçimde arar ve — varsa — anahtarları bellek imajlarından veya hazırda bekletme dosyalarından da elde edebilir.

Bir parola aramasının başarı şansı, nelerin bilindiğine bağlıdır: yaklaşık uzunluk, kullanılan örüntüler, eski varyantlar, kurum içi alışkanlıklar. Böyle bilgilerden taranabilecek kadar küçük bir arama uzayı kurulabilir. İpucu ve anahtar materyali olmadan bu işlemez ve bunu önceden söylemeyi tercih ederiz.